Brandweer aan het woord

Roel Loeters
‘Mensen zijn altijd blij als je er bent’

Roel Loeters, getrouwd en twee jonge kinderen. Heeft met 120 melkkoeien en 190 hectare land een flink boerenbedrijf. Is al ruim 12 jaar vrijwilliger bij de brandweer Oldambt. Sinds 2004 als bevelvoerder. Maakte in 1993 van dichtbij een brand mee en raakte zo geïnteresseerd in het brandweervak. ‘Naast mijn werk iets doen voor de samenleving’, noemt hij het. Weet als bevelvoerder precies wie hij waar moet inzetten.

Beschrijft een pelotonsinzet in Kropswolde, na een ontploffing in een woning – ‘muren waren weg en het dak lag ergens anders’ – als meest indrukwekkende uitruk. Denkt nog wel eens terug aan zijn eerste inzet als bevelvoerder. Vier uur ’s ochtends, een ongeval op de A7 met negen slachtoffers. ‘Iedereen werd gered. Prachtig! En daar doe je het voor hè, als hulpverlener. Het is een dankbaar vak, ons brandweervak.’


Riny van Nus, Greetje Pel, Willeke Penthum en Klaasje Jansen
‘Goed dat jij erbij was’

Riny van Nus, Greetje Pel, Willeke Penthum en Klaasje Jansen. Vier vrouwelijke vrijwilligers in een echte brandweermánnenwereld. Vier trotse moeders ook, met verschillende achtergronden, maar met dezelfde passie: hulpverlenen!

‘En dat hulpverlenen’, zegt Riny, ‘dat zit in mijn bloed. Het is mooiste wat er is.’ Ze was getuige van de Bijlmerramp en verleende direct eerste hulp. Zonder erbij na te denken. Gewoon doen. Actie! Voor Greetje geldt hezelfde. Altijd voelde ze die aantrekkingskracht. ‘Als je iets ziet gebeuren wil je iets doen voor een ander.’ Bij Klaasje lag het anders. Zij rolde pas later het vak in en heeft nooit één moment spijt gehad. ‘Goed dat jij erbij was’, zei ooit een collega dankbaar tegen haar. Willeke heeft de meeste ervaring van de vier. Zij verleende ooit hulp bij een ongeval met een busje. Gezin met drie kleine kinderen. Allemaal ongedeerd gelukkig. ‘Dat blijft je altijd bij hè.’

‘En die mannenwereld’, zeggen ze, ‘dat valt wel mee. Want eenmaal in je brandweerpak is er geen verschil tussen man of vrouw. Dan ben je samen een team. Een team dat een klus klaart!’


Daan Dusseljee
‘Ik ben er altijd’

Daan Dusseljee is al bijna 35 jaar! vrijwilliger bij brandweer Oldambt. Kwam er ooit terecht via een collega’’Als ik bij de brandweer wegga, moet jij mij opvolgen’, had deze gezegd. En dat deed Daan. Noemt het brandweervak ‘een mooi virus, dat je nooit meer kwijt raakt als je ermee besmet bent.’ Maakte in al die jaren veel mee. Leuke dingen, maar ook trieste. ‘Dat hoort erbij’, zegt hij. ‘Maar ik kan het goed van me afzetten.’ Heeft vreselijk veel lol in zijn werk en mist bijna nooit een inzet.

Kent als chauffeur/pompbediener een flinke verantwoordelijkheid bij een uitruk. ‘Zes man achterin, de auto goed op de plek neerzetten, de pomp aan, verlichting, materiaal uitgeven, het eerste kwartier is ontzettend druk. Want je wilt zo snel mogelijk aan de slag hè. Het geeft zo’n kick als je weet dat je iets voor iemand doet. Geweldig! De brandweer boeit en dat zal altijd zo blijven.’