Expeditie Rosarium

Ooit waren ze hier voor het eerst
Hand in hand de trouwe geliefden
Op ontdekkingsreis in Sodom
Zomaar samen op pad gegaan

Ze kwamen van de andere kant
Eerst bij de zachte jonge hertjes
Dan door het koele hoge groen
Met vochtige blaadjes van lente regen

Kleine spetjes water springen deukjes in de vijver
Alles glinstert als de zon doorkomt
Man met hond, een moeder tilt haar kind
Langzaam komen de eenden aanzeilen

En dan opeens zien ze daar in de verte
De fiere waterkoningin
met haar bruisende witte sluier
De verkoelende fontein straalt hoog op

Verbaasd gaan ze verder de bocht om
Het lijkt of iemand over het water loopt
Het pad wordt breder de geur is zoet
Een zee van rozen kleurt hen tegemoet

Onvoorstelbaar zoveel roze, zoveel rood
Oranje, paars en lila zacht en teder
En ook wit en geel en donker violet
Zwierig klimmend en stoer en groot

Zoveel karakters als mensen in de stad
Iedereen kan zich hier herkennen
Want iedere roos die heeft wel wat
Iets van moed, iets van trouw en iets van liefde

Als zoemende bijen gaan de geliefden van bloem tot bloem
Dromend gaan hun harten open
Licht bedwelmd plots staan ze onder de witte poort van rozen groen
Blijven even stil, een kus, hun geluk lijkt onverstoord

De trouwe geliefden zij bloeien op
Ze vieren dat ze leven op een zonnige dag in mei
In het stadspark fietst nu een vrolijk kind voorbij
Langs de Roos van Toos peddelt het richting zwerfkei

En wie tilt daar die steen, die last omhoog
Van de verpletterde mens die "help" roept
Dat is hij die de roos hoog in het vaandel draagt
De roos, roos ons oer symbool voor hij die waagt

Bianca Holst, 7 juli 2018