Op de Hoogte van de Nacht

Een poëtische dialoog over "De Nacht van de Nacht" van 26 oktober 2018 van stadsdichter Bianca Holst met dichter/schrijver Nicolaas Beets (alias Hildebrand) n.a.v. zijn gedicht bij de onthulling van het monument bij Heiligerlee op 23 mei 1873

O, Beets wat heb je ons verteld
Over de oorlog voor de vrijheid
Over het moeras en de Spanjolen
Over Oranje zege, strijd en nijd

Maar geen woord over de stilte
Op Mons Sinaï waar toch in kilte
De wit bekapte wieven zijn verjaagd
En in hun vredig klooster zijn belaagd

Op deze Hoogte in Heiligerlee
Dolen zoveel zielen nog met ons mee
Strategisch punt voor de omwenteling
Van eenvoudige sterveling naar liefste lieveling

Wilde woorden klinken in de nacht
Stt.. er kraakt iets, voeten lopen zacht
Kijk, hoe nog steeds de sterren stralen
Gloeiende sporen van goddelijke verhalen

Tekenen hun oer oude stelsels in de lucht
Wijzen de weg aan vogels  op hun vlucht
Geven weer dat we onderdeel zijn van
Van een veel groter en ook magisch plan

Als wij in louter licht zouden bevroeden
Wat het duister in en om ons doet vermoeden
Het streven naar het altijd en eeuwige licht
Wat doet dat met ons en ons gezicht

Door de opmars verblind, het zicht verloren
Op de speling waartoe wij zijn uitverkoren
Moge deze nacht van de nacht de ode zijn
Aan wat zich niet opdringt maar openbaart

En we zo in contact blijven met het onmerkbare
De scheppingskracht, de kiem die in duisternis gedijt
Tot het op een goed moment in het licht, in het klare
Als een uniek en levend wezen de vleugels spreid

Wie bent je, verklaar je nader, waar kom je vandaan
O, ik, ik kom van de zon en keer naar de maan
Ik wentel mee met het tij en ik, ik ben natuur
Ik min in rust de nacht en in doen het zonne -uur

Nacht Beets, daar gaat het om op deze Hoogte

Die willen we niet verliezen in te veel schijn
Te licht en te lawaaiig bevonden te veel zijn
Nacht beest, nacht mens, nacht vlinder
waak met ons over de nacht

Bianca Holst, 26 oktober 2018